از آثار نوشتاری باستانی برمی آید که ایرانیان آغازین از تقویم ۳۶۰ روزه بر پایه تقویم بابلی استفاده میکردند که با اعتقادات و نامهای پارسی هماهنگ شده بود و ماهها بر اساس اشکال ماه به دو یا سه بخش تقسیم میشدند. یا اللَّهُ یا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ إِنِّی أَوْدَعْتُک یقِینِی هَذَا الْإِقْرَارَ بِک وَ بِالنَّبِی وَ الْأَئِمَّةِ عَلَیهِمُ السَّلَامُ وَ أَنْتَ خَیرُ مُسْتَوْدَعٍ فَرُدَّهُ عَلَی وَقْتَ سُؤَالِ مُنْکرٍ وَ نَکیرٍ بِرَحْمَتِک یا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ وَ صَلَّی اللَّهُ عَلَی سَیدِنَا وَ نَبِینَا …